Salarca/İsmin halleri

Yönelme +(G)A

Salarcada yönelme eki tek heceli ünsüz ile biten sözcüklerde +A olurken, tek heceli olup ünlü ile biten sözcüklerde ve çok heceli sözcüklerde +gA olmaktadır. (Ma Wei 2016, s. 48).

• dam + +A → dama “duvara” (Ma Wei 2016, s. 48)

• bala + +GA → balağa “çocuğa” (Ma Wei 2016, s. 191)

• kafey + +GA → kafeyğa “kafeye” (Ma Wei 2014, s. 36)

• i + +GA → ige “kendine” (Ayso, s. 11)

• kiş + +A → kişe “insana” (Ma Wei 2016, s. 48)

• gölik + +GA → gölikge “ineğe” (Ayso, s. 44)

• heli + +GA → helige “paraya” (Ayso, s. 44)

• kişler + +GA → kişle(r)ğa “insanlara” (Ma Wei 2016, s. 42)

• Piser dağğa rıtıq vurma varci. – Bizler dağa av vurmaya gittik. (Lin Lianyun 1985, s. 107)

Sözcük son seste p ile bitiyorsa ünlü ile başlayan ek aldığı için ötümlüleşir:

• qap + +A → qaba “kaba” (Lin Lianyun 1992)

• sap + +A → saba “sapa” (Lin Lianyun 1992, s. 58)

• çöp + +A → çöbe “ota” (Lin Lianyun 1992)

Çünkü Salarcada Eski Türkçe /p/ fonemi genelde /f/ fonemine dönme eğilimindedir. (örn. süfse “süpürge” (<*süpse), arfa “arpa” (<*arpa), yafraq “yaprak” (<*yapurgak)...)